ျပင္ရခက္တဲ႔အမွား

ျပင္ရခက္တဲ႔အမွား
********************
ဝန္ခ်ေတာင္းပန္တာဟာ အျပစ္ေၾကသြားတာ ဒီလိုေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ဒါ Confession လုပ္တာလို႔ေခၚတယ္၊ Confession-လုပ္တာဟာ အျပစ္ေတြ ေျပသြားတာ ဒီလိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ မွားခဲ့တဲ့အမွားက အမွားပဲ၊လုပ္မိျပီးသားက လုပ္မိျပီးသားပဲ။ဒါကိုျပင္တာမဟုတ္ဘူးဆိုုတာ သေဘာေပါက္ဖို႔လိုတယ္။ကိုယ္လုပ္ခဲ့အမွားဟာ ျပင္မရတဲ့အမွားပဲ၊What's done, cannot be undone ဆိုုသလိုုေပါ့၊ What's done-လုပ္ခဲ့တဲ့အရာတစ္ခုဟာ Cannot be undone- မလုပ္ဘူးလို႔ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔မွ မရတာ။လုပ္ျပီးသားဟာ လုပ္ျပီးသားေလ ျပင္လို႔မရဘူး။ျပင္လို႔မရတဲ့အမွား၊ဘယ္အရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ျပီးသားဟာ လုပ္ျပီးသားပဲ။သို႔ေသာ္ ၾသကာသ ကန္ေတာ့က်ဳိးနဲ႔ ကန္ေတာ့ျပီးေတာ့ ေတာင္းပန္ရင္ တစ္ခ်ဳိ႕ကေျပတယ္လို႔ထင္တယ္၊ဒီအျပစ္ေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္လို႔ထင္တာ။အျပစ္ေပ်ာက္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းတရားေတာ့ျဖစ္တယ္။အေရးၾကီးတာဘာလဲဆိုေတာ့ ဘာကို ကုစားတာလဲဆိုတာသေဘာေပါက္ဖို႔ လိုတယ္။အဲ့လိုမဟုတ္ရင္ ထိပ္-ေခါက္ျပီးမွ ေတာင္းပန္ေနၾကမွာပဲေလ။ထိပ္ေခါက္တာေခါက္ျပီးေနျပီေလ။ထိပ္-ေခါက္ျပီး ေတာင္းပန္လိုက္ေက်တယ္လို႔ ဒီလိုထင္ေနၾကတာမဟုတ္ဘူး၊ အျပစ္က ျဖစ္သြားျပီ။ျဖစ္သြားတဲ့ အျပစ္ကို ျပင္တာလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
အကုသိုလ္က ႏွစ္ခုရိွတယ္လို႔မွတ္၊အာရမ႓ဇ - လုပ္လို႔ျဖစ္တဲ့ အကုသိုလ္ကတစ္ခု၊ အဲဒီ လုပ္ထားတဲ့ အကုသိုလ္ေပၚမွာ စိတ္ထဲမွာ တပူပူ တေႏြးေႏြးျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြျဖစ္ျပီး ေသာကေရာက္ေနတာဟာ ဝိပၸဋိသာရဇ ၊ ေတာင္းပန္တယ္ဆိုတာက အဲ့ဒီ ဝိပၸဋိသာရဇ -ဆိုတဲ့ အကုသိုလ္ကို ဖယ္တာ၊စိတ္ထဲမွာ ၾကည္သြားျပီ ေတာင္းပန္လိုက္ျပီဆိုတဲ့ အခါမွာ အကုသိုလ္က ဆက္မပြားေတာ့ဘူး၊လုပ္ျပီးသားက ျပင္လို႔မရဘူး။ေနာက္ထပ္ ထပ္ျဖစ္ေနမယ့္အရာကိုတားတယ္။ဒီသေဘာပဲ။အကုိသိုလ္ႏွစ္ခုရိွတယ္လို႔မွတ္ထား။လုပ္လို႔ ျဖစ္တဲ့ အကုသိုလ္ကတစ္ခု- အဲ့ဒါကျပင္လို႔ မရဘူး၊ျဖစ္ျပီးသားက ျဖစ္ျပီးသားပဲ၊ျပင္တာကဘာလဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီအေပၚမွာ စိတ္ပူေနတာကို မပူရေအာင္လို႔ ေတာင္းပန္လိုက္တဲ့အခါမွာ လူေတြဟာ စိတ္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းသြားတယ္၊အဲဒီေအးခ်မ္းသြားမႈကို ျဖစ္ေစတာကို ဆိုလိုတာျဖစ္တယ္၊အဲဒီေတာ့ ေတာင္းပန္ျခင္းက အက်ဳိးမရိွဘူးလားလို႔ ေမးလို႔ရိွရင္ တစ္ပိုင္းကအက်ဳိးရိွတယ္၊Confession -ဘာတုန္းဆိုေတာ့ စိတ္မပူေတာ့ဘူး၊ငါေတာင္းပန္ျပီးျပီ၊စိတ္ႏွလံုးေအးခ်မ္းသြားျပီ၊အဲဒီေတာ့ အဲ့ဒီေနာက္မွာ ကိုယ္ဆက္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြ ရိွေသးတယ္၊ဘာေတြလဲဆိုုေတာ့ ေတာင္းပန္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ “အာယတိ ံ သံဝရံ အာပဇၨတိ“ ေနာက္ထပ္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့ ဝန္ခံကတိ၊Promise -ေပးရတယ္။ဘယ္ေတာ့မွ ဒီအမွားမ်ဳိးကို မက်ဴးလြန္ေတာ့ပါဘူးဆိုျပီးေတာ့၊
က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အမွားကို ေနာင္တရျပီးေတာ့ ဒီအမွားကို ျပင္တယ္။ေကာင္းတာေတြခ်ည္းပဲ ဆက္လုပ္တယ္။ဆက္လုပ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ေရမ်ားရင္ ေရနိုုင္၊ မီးမ်ားရင္ မီးနိုုင္လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားတစ္ခုကို ထပ္မလုပ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အမွားကေတာ့ အမွားအတိုင္းပဲ ရိွတယ္။သို႔ေသာ္ေကာင္းတာေတြကို ဆက္လုပ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ အမွားဟာ Isolated ျဖစ္သြားတယ္။သူ႕ကို ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ရံပတ္ထားတဲ့အခါ သူ႔ကို ဖြင့္မရေတာ့ဘူးလို႔ ဒီလိုေျပာတာေနာ္။ေပ်ာက္သြားတာလို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ေအး ေတာ္ၾကာၾကေတာ့ ဒူးေလးေထာက္ျပီးေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဆိုတာနဲ႔ အကုန္လံုး ခြင့္လြတ္သြားတယ္မထင္နဲ႔။ဒီလိုေျပာတာ မဟုတ္ဘူး၊လြတ္သြားတာ ဘာလြတ္သြားတာလဲဆိုေတာ့ ဒီအတြက္ စိတ္ပူျပီးေတာ့ ျဖစ္ေနတဲ့ အကုသိုလ္ေတြ လြတ္သြားတာ။ေနာက္ဆံုးမွာ အာယတိ ံ သံဝရ- ေနာင္မွာ ေစာင့္စည္းပါမယ္ဆိုတဲ့ Promise အရတကယ္ေစာင့္စည္းျပီးမွ ေနလို႔ ရိွရင္ အကုသိုလ္တစ္ပိုင္းကို တားျပီးသားျဖစ္သြားတယ္။တားျပီးသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေကာင္းတာေတြခ်ည္းလုပ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေကာင္းတာေတြပဲ၊Chance ရျပီးေတာ့ မေကာင္းတာေတြ Chanceမရဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္၊သူအက်ဳိးေပးဖို႔ အခြင့္သာမွ ကံဆိုတာ အက်ဳိးေပးလို႔ ရတာ။အခြင့္မသာရင္ မရေတာ့ဘူး။ ဒါမ်ဳိးကို ဆိုလိုတယ္လို႔၊ ေတာင္းပန္တယ္ဆိုတာ အဲဒီလို အဓိပၸာယ္ရတယ္။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ေဟာျကားေတာ္မူေသာျပင္ရခက္တဲ့အမွား တရားေတာ္မွ
‪#‎AshinNandamalabhivamsa‬
ျပာသိုု နွင့္ ကိုုေက်ာ္သင္း စာမ်က္နွာမွတဆင့္ေဖၚျပပါသည္။

စိတ္ရဲ့ထြက္ေပါက္

စိတ္ရဲ့ထြက္ေပါက္
လူေတြမွာ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦး အဆင့္အတန္းခ်င္း မတူတဲ့သူေတြ အတူတူ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနလာၾကၿပီဆိုလို ့ရိွရင္ သူ ့ရိွရင္ ငါလည္းရိွရမယ္ ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးကရိွတယ္ေပါ့။ သူဘယ္လိုနည္းနဲ ့စီးပြားျဖစ္ျပီး ကားစီးနိုင္သလဲ၊ ဒီအိမ္နဲ ့ေနနိုင္သလဲ၊ ငါေရာဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ၊ တစ္ဖက္ကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒါၾကီးပြားလိုတဲ့စိတ္လို ့ေျပာလို ့ရတာေပါ့၊ သို ့ေသာ္ဒါေတြဟာ Emotion ေတြျဖစ္လာတယ္၊ စိတ္ဓာတ္ေရးရာက်ေတာ့ သူက တကယ့္ကို ေလလိွဳင္းေတြထန္လာသလို ရင္ထဲမွာ မုန္တိုင္းလို ဟာမ်ိဳးေတြျဖစ္လာတယ္ေပါ့။
ဒါက လူ ့စိတ္ကိုလွဳပ္ရွားေစတယ္၊ လွဳပ္ရွားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေလာဘေတြက ၾကီးသည္ထက္ၾကီးလာတယ္၊ ေလာဘၾကီးလာေတာ့ လိုဘမျပည့္ဘူး၊ မွီေအာင္မလိုက္နိုင္ဘူး၊ရတဲ့နည္းနဲ ့လုပ္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ေတြ၊ ေကာင္းတာ မေကာင္းတာ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး၊ မေကာင္းတဲ့နည္းနဲ ့လည္းစီးပြားရွာမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြျဖစ္လာတဲ့အခါ ရွာတိုင္းလည္းမရဘူးဆိုတဲ့အခါ ဘာလာတုန္းဆိုေတာ့ ေဒါသ ေတြေနာက္ကလာတယ္၊ Stress ဆိုတာအဲဒါ။
ဒီကေန ့ေခတ္ ျမန္မာျပည္မွာ ဗုဒၶတရားေတာ္ကိုနာယူမွတ္သားျပီး ပြားမ်ားအားထုတ္ခြင့္ရေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြဟာ Stress ကို Reduce လုပ္နိုင္ၾကတယ္၊ ျမန္မာျပည္က လူေတြက သခၤါရ သေဘာတရားေတြဆင္ျခင္စဥ္းစားတတ္တယ္၊ တစ္ေန ့က်ေတာ့ ဒါေတြဟာထားခဲ့ရမွာ၊ တကယ္ကေတာ့ အက်ိဳးမရိွဘူးဆိုတာကို ျမန္မာလူမ်ိဴးေတြဟာၾကားဖူးနားဝနဲ ့ေတာ္ေတာ္ေလးနွလံုးသြင္းတတ္တယ္ေပါ့၊ အဲဒီလိုနွလံုးသြင္းတတ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္နိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ကလူေတြလို Stress အလြန္ၾကီး မမ်ားဘူးလို ့ယူဆလို ့ရပါတယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမေၾကာင့္ Stress ဟာ ဒီေလာက္မမ်ားဘူး၊ အျပံဳးမပ်က္ေနနိုင္ၾကတယ္၊ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးယွဥ္ျပိဳင္မႈေတြက ဒီေလာက္ၾကီးဆိုးဆိုးရြားရြားမရိွဘူး၊ ေနနိုင္ၾကတယ္၊အဲဒီလိုေနနိုင္တာဟာ ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြရဲ့အက်ိဳးေက်းဇူးေတြပဲ၊စိတ္ရဲ့ထြက္ေပါက္ေတြ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြမွာရိွေနၾကတယ္ေပါ့။
အဲဒီစိတ္ထြက္ေပါက္ကဘာလဲဆိုရင္ "အို တစ္ေန ့က် ေတာ့ ဒါေတြက အကုန္ထားခဲ့ရမွာ ဆိုတဲ့အေတြး" ဟာလဲစိတ္ရဲ့ထြက္ေပါက္ပဲ၊သာမန္ၾကည့္ရင္ဒီအေတြးေလးဟာ အသံုးမက်ဘူးလို ့ထင္ေကာင္းထင္လိမ့္မယ္၊ မဟုတ္ဘူး stress ကိုထြက္ေပါက္ေပးနိုင္တဲ့အေနအထား၊ တျခားနိုင္ငံက လူေတြ ဗုဒၶရဲ့တရားေတာ္ကို မၾကားဖူးတဲ့လူေတြက ဒီလိုအေတြးမ်ိဳးလံုးဝမရိွဘူး။
ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ၾကီးေဟာၾကားေသာ ပါရာယန တရားေဒသနာမွ