ရဟႏၱာ...

ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ားစုသည္ ေကာင္းကင္မွ ပ်ံလာေသာ ရဟန္းေတာ္တိုင္းသို 'ရဟႏာၱ'ခ်ည္းထင္တတ္၏ ။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ မွတ္သားရမည္မွာ 'ေကာင္းကင္မွာပ်ံႏိုင္တိုင္း ရဟႏာၱမဟုတ္၊ ရဟႏာၱတိုင္းလည္းေကာင္းကင္မွာမပ်ံႏိုင္' ဟူေသာ အခ်က္ပင္ျဖစ္၏ ။ ေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံႏိုင္ေသာသူသည္ သံုဦးရွိ၏ ။ ေဆး၊ အင္း၊ ဓာတ္ စသည္ ေအာင္ျမင္သျဖင့္ ၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီ၊ တပသီအခ်ိဳ႕ ေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံႏိုင္၏ ။

စ်ာန္အဘိညာဥ္ရေသာ ရဟန္းအခ်ိဳ႕ ေကာင္းကင္တြင္ပ်ံႏိုင္၏ ။ ယခုအခါ အဝီစိငရဲ၌ က်ခံေနရေသာ ' ေဒဝဒတ္ရဟန္း' သည္ သံဃာသင္းခြဲေသာကံကို မျပဳမီ၊ ဘုရားရွင္အား ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ မလုပ္မီက ေကာင္းကင္ပ်ံႏိုင္ေသာ စ်ာန္အဘိဉာဥ္ရ ရဟန္းတစ္ပါးပင္ျဖစ္၏ ။ ဘုန္းၾကီးခ်င္ေသာ ေလာဘ(စိတ္ယုတ္မာ)ေၾကာင့္ မဟုတ္တာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္မိသသျဖင့္ စ်ာန္ေလွ်ာျပီး ေျမမ်ိဳကာ အဝီစိငရဲသို႔ က်ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္၏ ။

စ်ာဥ္အဘိညာဥ္ရေသာ ရဟႏာၱမ်ားေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံႏုိင္ၾက၏ ။ စ်ာန္အဘိညာဥ္မရေသာ 'သုကၡဝိပႆကရဟႏာၱ' မ်ားကာ ရဟႏာၱျဖစ္ေသာ္လည္း ေကာင္းကင္တြင္ပ်ံနုိင္ျခင္း မရွိေခ်။ ဆက္၍မွတ္ရမည္မွာ ေကာင္းကင္ပ်ံႏိုင္ျခင္းသည္ စ်ာန္၏တန္ခိုးမဟုတ္၊ အဘိညာဥ္၏ တန္ခိုးသာျဖစ္သည္။ စ်ာန္ႏွင့္အဘိညာဥ္သည္မတူေပ။ စ်ာန္သည္ တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္တိုင္း ရႏိုင္ေသာ္လည္း အဘိညာဥ္ကား တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္႐ံုႏွင့္ မရ။ အာဟာရဓာတ္ အားေကာင္းျပီး ကိုယ္ခႏၶာေတာင့္တင္းခိုင္မာဖို႔လည္း လိုအပ္၏ ။
Buddhism Beams (Myanmar) မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။